Iedereen ontmoet Yeshua op een dag. En wat dan?
"Zie, hij komt met de wolken! Iedereen zal hem zien, ook zij die hem doorstoken hebben, en alle volken der aarde zullen om hem treuren. Amen.", Openbaring 1:7.
Mijn avondgebed & gedachten
Het was rond middernacht op vrijdagavond toen ik in bed stapte en ging bidden. Eerst een dankgebed tot God met een beroep op Christus Yeshua (John16:23) gevolgd door een gebed tot Christus rechtstreeks (Joh14:13-14) waarin plots de vraag in mijn gedachten naar voren kwam "wat zou ik zeggen of doen als ik hem (Yeshua) plots zou ontmoeten?". Het werd zeer persoonlijk en zeer confronterend en een lang gebed...
"Ik sta voor de deur en klop. Als iemand mij hoort en opendoet, zal ik bij hem binnenkomen en we zullen eten, ik met hem en hij met mij.", Openbaring 3:20.
Contact met God is anders
Uit ervaring weet ik dat contact met God anders is dan met Christus. Zijn Stem cq Woorden in me, wat Hij toont in gevoel, hoe Hij mijn gedachten leidt: het is vanuit de werkeenheid met Hem. God JHWH echter is geen mens van vlees en bloed, geen broer [maar mijn Vader, Joh20:17] en ook niet voor mij gestorven...
Zo confronterend is Yeshua opeens!
Ja en dan ontmoet je hem en staat hij voor je. Die eersteling van God (Col1:15): als eerste geschapen voor de Schepping en voor de Aarde en mensen bestonden (John17:5). De Assistent & co-Creator van God JHWH (Spreuken 8:22-31). Maar ook degene die door de enige ware God werd gezonden (Joh17:3) om ons te redden van onze zonden: de letterlijke betekenis van zijn naam "Yeshua" ook ("hij die ons redt van onze zonden").
Hij is zo belangrijk én ook een schepsel/mens én moest ook nog eens lijden en sterven vanwege MIJN ZONDEN. En dan sta je plots oog in oog met hem...
"Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht.", 1Cor13:12
Mijn tranen bleven komen & stromen
Tijdens dit nachtelijke gesprek kwamen plots de tranen terwijl ik nadacht over zijn vraag wat zou ik zeggen of doen nu ik hem zo plots ontmoet heb?
Hij stierf voor mij en staat als levend mens nu levensgroot voor me. Tranen van pijn en verdriet, eigenlijk ook wel van schaamte. Ik kniel voor hem. Mijn stem lijkt verloren en gestokt in mijn keel. "Eigenlijk wil ik maar één ding: hem huilend omhelzen". Woorden lijken ook geheel tekort te schieten. Gevoelens van blijheid en dankbaarheid nemen het langzaam over van de pijn, het verdriet en ietwat schaamte.
Je realiseert je dan ook dat die persoon die voor je staat je broer is, je familie en mens; en mensen communiceren door tegen elkaar te praten. Na de eerste ontmoeting komen de woorden ook aarzelend in je op.
Je spreekt uit "dat je van hem houdt, dat je dankbaar bent voor wat hij heeft gedaan voor je en dat hij je niet heeft opgegeven. En dat je blij bent, superblij". En je hoopt dat je hem later weer mag zien, terwijl je je realiseert dat iedereen in de hemel dat zal willen, terwijl hij de Hogepriester van God is fulltime.
Waarom nou eigenlijk dit gesprek?!
Na het gebed ging ik uit bed, waste mijn ogen en wangen met koud water en droogde ze ietwat. Terwijl ik naar bed ging vroeg ik me af waarom ik nou plots dit gesprek had over dit onderwerp met Yeshua?! Ik bid toch immers al tot hem? Hij is geen vreemde voor me. En hoezo nou de stromen van tranen ook?
Als ik er nu over nadenk kom ik tot de conclusie dat het gesprek ook een ontmoeting is; een zeer persoonlijke ontmoeting zelfs. Een nog iets betere kennismaking én voorbereiding op wat komen gaat ook. Je kan het zelfs een zeer persoonlijke getuigenis noemen. Een getuigenis die ik nu met jou deel.
Denk zelf zeker ook na over jouw ontmoeting met Christus Yeshua, wat jij wil zeggen of doen en realiseer je daarbij dat hem (er)kennen, met hem praten en wat je zegt ook al een ontmoeting, kennismaking en getuigenis van jouw geloof is.
==============